From Traditional to Contemporary: An Examination of the Security Paradigm from a Human Rights Perspective


Abstract views: 20 / PDF downloads: 9

Authors

DOI:

https://doi.org/10.5281/zenodo.18445803

Abstract

Tracing its etymological lineage to the Latin term securitas, this study analyzes the paradigmatic transformation of security throughout history and its dynamic interplay with the discourse of human rights. Rather than merely reflecting a passive state of freedom from anxiety, security is conceptualized here as a multifaceted and methodological construct—one that integrates objective, subjective, ontological, and collective dimensions while focusing on the active mitigation of threats. The theoretical underpinnings of modern security paradigms are examined through the classical "state of nature" frameworks of Hobbes, Locke, and Rousseau, whose inquiries into authority, liberty, and property remain foundational to contemporary security thought. Crucially, the research highlights how post-Cold War globalization has eroded the traditional realist and military-centric perspectives that long positioned the state as the exclusive referent object of security. As a result, the scope of security has expanded into the economic, social, environmental, and cyber domains. In an era defined by transnational crime, global pandemics, and burgeoning technological risks, the conventional focus on state-centric survival is increasingly yielding to a "human security" approach centered on the individual. The findings of this research suggest that security should not be viewed merely as a defensive reflex, but rather as a political foundation that enables the realization of fundamental rights. Ultimately, the study concludes that the legitimacy of modern security policies depends on a rational equilibrium that prioritizes human dignity, equality, and universal rights. Lasting global stability, therefore, is contingent upon a perspective that reinforces the synergy between security frameworks and human rights.

Keywords: Security, human rights, security paradigms, human security, globalization.

References

Acar, Ü., & Urhal, Ö. (2007). Devlet-Güvenlik-İstihbarat-Terörizm. Ankara: Adalet Yayınları.

Arends, J. F. M. (2009). Homeros’dan Hobbes ve Ötesine: “Güvenlik” Kavramının Avrupa Geleneğindeki Boyutları. Uluslararası İlişkiler Dergisi, 6(22), 3–33.

Aslan, Ö. (2023). Anayasal Boyutuyla İnsan Hakları: Türkiye Örneği (Yayın No. 833883) [Doktora Tezi]. İstanbul Medeniyet Üniversitesi, İstanbul.

Aslan, Ö., & Nohutçu, A. (2025). 1982 Anayasası’nda İnsan Hakları: Hürriyet ve Otorite Dengesine İlişkin Bir Değerlendirme. Liberal Düşünce Dergisi, (118), 145–165. https://doi.org/10.36484/liberal.1630730

Baldwin, D. A. (1997). The Concept of Security. Review of International Studies, 23(1), 5–26.

Bayraktar, G. (2015). Siber Savaş ve Uluslararası Güvenlik Stratejisi. Ankara: Yeniyüzyıl Yayınları.

Baysal, B., & Lüleci, Ç. (2015). Kopenhag Okulu ve Güvenlikleştirme Teorisi. Güvenlik Stratejileri Dergisi, 11(22), 61–96.

Brauch, H. G. (2008). Güvenliğin Yeniden Kavramsallaştırılması: Barış, Güvenlik, Kalkınma ve Çevre Kavramsal Dörtlüsü. Uluslararası İlişkiler Dergisi, 5(18), 1–47.

Buzan, B. (1991). New Patterns of Global Security in the Twenty-First Century. International Affairs, 67(3), 431–451. https://doi.org/10.2307/2621945

Çağıran, M. E. (2020). Uluslararası Alanda İnsan Hakları (Genişletilmiş ve Gözden Geçirilmiş 4. Baskı). Ankara: Turhan Kitabevi.

Çıtak, E. (2017). Güvenlik ve İstihbarat. Ankara: Yeniyüzyıl Yayınları.

Dedeoğlu, B. (2004). Yeniden Güvenlik Topluluğu: Benzerliklerin Karşılıklı Bağımlılığından Farklılıkların Birlikteliğine. Uluslararası İlişkiler Dergisi, 1(4), 1–21.

Erdoğan, İ. (2013). Küreselleşme Olgusu Bağlamında Yeni Güvenlik Algısı. Gazi Akademik Bakış, 6(12), 265–292.

Gemici, E., & Yılmaz, H. (2019). Güvenlik Stratejileri ve Yönetimi Açısından Havacılık Güvenliği. Journal of Aviation, 3(1), 15–27. https://doi.org/10.30518/jav.550123

Güneş, M. A. (2020). İnsan Hakları Hukukuna Giriş (2. Baskı). Ankara: Adalet Yayınevi.

Hobbes, T. (2022). Leviathan: Bir Din ve Dünya Devletinin İçeriği, Biçimi ve Kudreti. Ankara: Yapı Kredi Yayınları.

Jackson, R. H., & Sørensen, G. (2013). Introduction to International Relations: Theories and Approaches. Oxford: Oxford University Press.

Karabulut, B. (2009). Küreselleşme Sürecinde Güvenlik Alanında Değişimler: Karadeniz’in Güvenliğini Yeniden Düşünmek. Karadeniz Araştırmaları, 6(23), 1–11.

Kavsıracı, O. (2023). Türkiye’deki İç Güvenlik Politikalarının Analizi. Ankara: Adalet Yayınevi.

Kavsıracı, O. (2024). Türkiye’de Polislik: Tarihsel Süreç, Rol ve Yöntemler (1. Baskı). Ankara: Gazi Kitabevi.

Kılıç, Y. (2015). Hobbes, Locke ve Rousseau’da “Doğa Durumu” Düşüncesi. Temaşa: Erciyes Üniversitesi Felsefe Bölümü Dergisi, (2), 97–117.

Koçal, A. V. (2019). Küreselleşme Sürecinde Güvenlik: Kriz, Toplumsal Hareketler, Otoriterleşme ve Resmî Şiddet. H. Acar (Ed.), Kamu Güvenliği Politikaları: Yerelden Küresele (ss. –). Ankara: Nobel Yayıncılık.

Kovancı, E. (2022). İklim Krizini Hak Temelli Yaklaşım Özelinde Değerlendirme. İDEALKENT, 13(37), 1535–1565.

Liotta, P. H., & Owen, T. (2006). Why Human Security? The Whitehead Journal of Diplomacy and International Relations, 7(1), 37–54.

Locke, J. (1960). Two Treatises of Government. Cambridge: Cambridge University Press.

Mavi, İ. (2022). İnsan Hakları Bağlamında Göçün Güvenlikleştirilmesi. MSGSÜ Sosyal Bilimler, 2(26), 252–268. https://doi.org/10.56074/msgsusbd.1148047

Rousseau, J.-J. (1761). Discourse on the Origin and Foundation of Inequality Among Mankind. London: R. and J. Dodsley.

Saetnan, A. (2018). Security. In B. A. Arrigo (Ed.), The SAGE Encyclopedia of Surveillance, Security, and Privacy (p. 891–895). Thousand Oaks, CA: SAGE.

Sandıklı, A., & Emeklier, B. (2012). Güvenlik Yaklaşımlarında Değişim ve Dönüşüm. A. Sandıklı (Ed.), Teoriler Işığında Güvenlik, Savaş, Barış ve Çatışma Çözümleri (s. 3–71). Ankara: Bilge Adamlar Stratejik Araştırma Merkezi Yayınları.

Sönmez, O. (2020). Ulusal Güvenlikte Yapay Zekâ Kullanımı: ABD ve Çin Örnekleri (1. Baskı). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.

Şakar, Z. (2024). Psycho-Political Reasons of Rising Populism and Populist Movements. Politik Psikoloji Dergisi, 4(2), –. https://doi.org/10.5281/zenodo.14767537

Şakar, Z. (2025). A Study on the Psycho-Political Reasons for the European Union’s Policy of Integration, Security, and Peace in Europe. İçtimaiyat, 9(2), 645–663. https://doi.org/10.33709/ictimaiyat.1541878.

T.C. İçişleri Bakanlığı, Kamu Düzeni ve Güvenliği Müsteşarlığı. (2017). Güvenlik Terimleri Sözlüğü (2. Bs.). Ankara: T.C. İçişleri Bakanlığı Yayınları.

Waever, O. (1993). Securitization and Desecuritization (Vol. 5). Copenhagen: Centre for Peace and Conflict Research.

Waldron, J. (2003). Security and Liberty: The Image of Balance. The Journal of Political Philosophy, 11(2), 191–210.

Yenal, S. (2015). Küreselleşme Olgusunun Tanımı ve Mahiyeti. M. Terzi & S. Yenal (Eds.), Uluslararası Güvenlik ve Terörizm (s. 295–318). Ankara: Sinopsis Yayınları.

Yılmaz, S. (2007). 21. Yüzyılda Güvenlik ve İstihbarat. İstanbul: Milenyum Yayınları.

Published

2026-01-31

How to Cite

Aslan, Özer. (2026). From Traditional to Contemporary: An Examination of the Security Paradigm from a Human Rights Perspective. Toplum Ve Kimlik Dergisi, 3(1), 64–82. https://doi.org/10.5281/zenodo.18445803