2024 İBB Seçimlerinde Siyasal İletişim ve Kampanya Stratejisi Bağlamında Ekrem İmamoğlu ve Murat Kurum’un Karşılaştırılması
DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.21699809%20Özet
Bu araştırma, 2024 yılı İstanbul Büyükşehir Belediyesi yerel seçimlerinde yarışan 2 ana aday Ekrem İmamoğlu ve Murat Kurum un yürüttüğü siyasal iletişim kampanyalarını karşılaştırmalı olarak incelemektedir. Çalışmanın veri setini, adayların kampanya dönemi boyunca mitingler, televizyon programları, proje sunumları, açılış törenleri, X platformu tweetleri, dar kapsamlı buluşmalar, lansman toplantıları ve seçim sonrası açıklamalar olmak üzere 8 farklı iletişim zemininde yaptıkları söylemler oluşturmaktadır. Araştırmada nicel frekans dağılımları ile nitel söylem kurgularını birleştiren tematik içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Bulgular, adayların mesaj inşası, imaj yönetimi ve seçmen etkileşimi süreçlerinde tamamen zıt siyasal iletişim stratejileri benimsediğini ortaya koymaktadır.
Murat Kurum kentsel sorunları teknik aksaklıklar üzerinden kurgulayıp, geçmiş devlet tecrübesi ve kriz yönetimi başarılarıyla yetkinliğini ispatlamaya çalışmıştır. Kampanya dilinde polemiklere, kentsel risklerin doğurduğu aciliyet ve mağduriyet duygularına yer veren Kurum, eylem çağrılarını neredeyse tamamen sandık ve oy mobilizasyonu odaklı yürütmüştür. Ekrem İmamoğlu ise sorunları adalet ve liyakat gibi evrensel değerlerle çerçeveleyip, ehliyetini doğrudan tamamlanan projeleri ve çalışkanlığı üzerinden sunmuştur. Gündelik sokak dilini benimseyen, yerel gündemi ulusal siyaset zeminine taşıyan ve kitleler üzerinde gurur ile aidiyet duygularını ön plana çıkaran İmamoğlu, seçmenleri sandığın yanı sıra fiziksel katılım ve gönüllülük mekanizmalarına da davet ederek çok boyutlu bir mobilizasyon kurgulamıştır. Bu sonuçlar, kentsel seçimlerde adayların mevcut siyasi konumlarının kampanya dilini ve kitle iletişim biçimlerini nasıl şekillendirdiğini akademik düzeyde göstermektedir.
Anahtar kelimeler: imaj yönetimi, kitle mobilizasyonu, mesaj çerçeveleme, siyasal iletişim, yerel seçimler
Referanslar
Aaldering, L., van der Meer, T., & Van der Brug, W. (2018). Mediated leader effects: The impact of newspapers' portrayal of party leadership on electoral support. The International Journal of Press/Politics, 23(1), 70-94.
Akıncı Vural, Z. B., & Bat, M. (2009). Siyasal seçim kampanyalarında yeni iletişim teknolojileri ve blog kullanımı: 2008 Amerika başkanlık seçimlerine yönelik karşılaştırmalı bir analiz. Journal of Yaşar University, 4(16), 2745–2778.
Avşar, Z., & Balcı, A. U. (2021). Siyasal iletişim ve kavramlar. İçinde E. Karakoç & O. Taydaş (Eds.), Siyasal iletişim: Teorik tartışmalar, kavramlar, kuramlar ve stratejiler (ss. 5–26). Nobel Akademik Yayıncılık.
Aziz, A. (2023). Siyasal iletişim. Nobel Akademik Yayıncılık.
Baykasoğlu, A., Dereli, T., Sönmez, A. İ., & Yağcı, E. (2004). İmaj yönetimi. Sosyal Bilimler Dergisi, 1(1), 3-18.
Bostancı, M. (2021). Dijital çağda siyasal iletişimi yeniden düşünmek. E. Karakoç & O. Taydaş (Ed.), Siyasal İletişim Uygulamalı Tartışmalar içinde (s. 269-280). Nobel Yayınları.
Bull, P., & Fetzer, A. (2010). Face, facework and political discourse. Revue Internationale de Psychologie Sociale, 23(2/3), 155-185.
Çakmak Kılıçaslan, E. (2008). Siyasal iletişim: İdeoloji ve medya ilişkisi. Kriter Yayınları.
Çankaya, E. (2019). Siyasal iletişim: Dünyada ve Türkiye’de. İmge Kitabevi.
Çokluk Cömert, N. (2019). Bilgi egemen olmaktır: Dijital teknolojilerin siyasal iletişim çalışmalarında önemi. İletişimin Dijital Boyutu içinde (s. 165-196).
Daşar, E. (2025). Dijitalleşme ve sosyal medya çağında siyasal iletişim ve propaganda. İmgelem, Yeni Medya Çalışmaları Özel Sayısı, 685-718.
Demir, M. İ. (2018). Siyasal iletişim: Kavramsal bir derleme. International Journal of Art, Culture & Communication, 1(1), 79-104.
Demirci, K. (2023). Siyasal iletişim: Kavramlar, temalar, tartışmalar. Ütopya Yayınevi.
Doğan, A. (2020). Yerel yönetimlerde siyasal iletişim. İçinde A. Aydoğan (Ed.), Siyasal iletişim ve uygulamaları. Nobel Yayıncılık.
Doğan, M. Z. (2017). Dijital aktivizm bağlamında günümüz toplumsal hareketleri ve Türkiye örneği: Gezi Parkı olayı [Yayımlanmamış doktora tezi]. İstanbul Üniversitesi.
Entman, R. M. (1993). Framing: Toward clarification of a fractured paradigm. Journal of Communication, 43(4), 51–58.
Gürbüz, S. (2019). Siyasi lider imajına etki açısından fotoğrafın rolü: 2017 Halkoylaması örneğinde liderlerin sosyal medya fotoğrafları. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 18(69), 318-331.
Hermanto, A., Supriyono, B., Mardiyono, & Rahardjo, K. (2014). The effects of leadership, political communication, a party’s image on loyalty of voters in Jakarta. International Journal of Humanities and Social Science Invention, 3(1), 61-68.
Küçükcivil, B. (2019). Siyasal iletişimde katılım ve dijital aktivizm. B. Solmaz (Ed.), Siyasal İletişimin Dijital Dönüşümü içinde (s. 277-280).
Licenji L (2026) Leader role and platform in electoral campaign communication. Front. Polit. Sci. 8:1754813.
Lilleker, D. G. (2013). Siyasal iletişim: Temel kavramlar. Kaknüs Yayınları.
Özdemir, M. (2015). Ağ toplumu ve siyasal hareketlilik: Ağ toplumunda siyasal iktidarın konumu. Medeniyet Araştırmaları Dergisi, 2(4), 127-138.
Öztay, O. H. (2022). Siyasal iletişim: 31 Mart 2019 yerel seçimleri özelinde bir değerlendirme. İletişim Çalışmaları Dergisi, 8(1), 99-130.
Sarıtaş, A. (2013). Siyasal imaj oluşturmada fotoğraf: AK Parti, CHP ve MHP liderleri örneğinde [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Atatürk Üniversitesi.
Strömbäck, J., & Kiousis, S. (2014). Strategic political communication in election campaigns. In C. Reinemann (Ed.), Political Communication (s. 109-128). Mouton de Gruyter.
Taşmurat, T. (2019). Siyasal iletişim süreci ve siyasal mesaj stratejileri. Nosyon: Uluslararası Toplum ve Kültür Çalışmaları Dergisi, 2, 64-79.
Tokgöz, O. (2008). Siyasal iletişimi anlamak. İmge Kitabevi.
Ünal Erzen, M. (2008). Siyasi lider imajlarının seçimlerde etkisi. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, (31), 65-80.
Yiğitbaşı, K. G. (2023). Demokrasi, kitle iletişim araçları ve siyasal iletişim. İçinde Y. Özkır (Ed.), Türkiye’de demokrasi: Siyasal iletişim ve seçim kampanyaları (ss. 26–40). Türkiye Araştırmaları Vakfı Yayınları.
Yuliani, H., Ibrahim, J. T., Susiyanto, S., & Wahyudi, W. (2024). Dramaturgy of political actors on social media. International Journal of Humanities and Social Science Invention, 13(9), 51-55.
Zeynalov, J. (2025). Ağ toplumunun geleceği: Manuel Castells ve van Dijk’ın ağ toplumu üzerine düşünceleri. ASSAM Uluslararası Hakemli Dergi, Özel Sayı, 57-72.
İndir
Yayınlanmış
Nasıl Atıf Yapılır
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2026 Eyüp Uğur BÜLBÜL
Bu çalışma Creative Commons Attribution 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
